Ibayou @ fickle.exteen.com

กลับมาเขียนอีกครั้ง หลังจากหายไปปีกว่าๆ แต่ก็เข้ามาอ่านทุกวัน ทุกวัน

I fell home when I'm here

สาเหตุที่ทำให้อัพอะหรอ

ช่วงนี้มันดูยุ่งๆ มีเรื่องให้คิดมากมาย

และก็อยากเขียนอะไรยาวๆเพื่อระบายความในใจ

เรื่องแรก เอ็นท์ สินะ

8 วัน จิงๆ 8 วันเท่านั้นเอง

เบย์นั่งนับเวลาที่จะต้องเอ้นท์ มาเป็นปีแล้ว แล้วไง ทำอะไรได้

ได้แค่อ่านผ่านๆ

ได้แค่ทำเป็นฟิตบ้างบางคราว

ได้แค่อ่านๆ เล่นๆ อ่านๆ ขำๆ

ยังไงซะ อีก 3 วันต่อจากนี้ก็ยังจะยุ่งมากอยุ่ดี

คงมีเวลาอ่านจิงๆ ก็ประมาณ 4-5 วัน

เฮ้อ

เดินตามฝันต่อไป

เห็นแล้วแสลงใจ คนเขียนคงทำได้ เบย์ล่ะทำได้ไม๊

ถ้าสักวัน ต้องเลือกตามความฝัน กับความจริง ?

เรื่องที่สอง หัวใจ

เรื่องนี้อ่ะละเอียดอ่อนเกินจะทานทน

ต่อให้มีเป็นแสนเป้นล้าน

ต่อให้มีคนรักเบย์มากเพียงใด

แต่ยังไง เบย์ก็จะตามหา

หนึ่งในล้าน

ของตัวเองต่อไป

เรื่องนี้อาจอ่านแล้ว งง งง แต่ยังไงล่ะ

รักมันซับซ้อน

เรื่องที่ 3 พรุ่งนี้สิน่ะ เพื่อน

3 ปีที่แล้ว มีคนแปลกหน้า 49 คนมาอยู่ในห้องเรียนเดียวกับเบย์

3 ปีแล้วสิน่ะ ที่เบย์เป็นหัวหน้าห้อง

พิมพ์แล้วจะร้องไห้ ใครน่ะ ที่เสนอเบย์เป็นหัวหน้า

มันทำให้เบย์รู้จักอะไรมากขึ้นมากมาย เศร้า ซึ้ง รัก สุข ทุกขื มากมาย

ยังไงซะ พรุ่งนี้จะขอบอกนักเรียนกราบดังๆเป้นครั้งสุดท้าย

วันพรุ่งนี้แล้วซิน่ะ ที่จะไม่มีห้องเรียนเอนกประสงค์ แตะบอล ตีแบท เต้นลีลาศ

คงจะไม่บอกว่าจะไม่ลืม เพราะเบย์ก็ไม่ได้ความจำดีขนาดนั้น

แต่ยังไง เบย์ ก้จะรักทุกคนเท่ากับที่เบย์รักในวันนี้ เราจะเหมือนเดิมแม้จะลืมเลือน

รักน่ะ ห้อง 1 คงไม่เป็น 6/1 เพราะเรายังมี 5/1 4/1 แต่เรา ห้อง 1 ก็จะเป็นห้อง 1 ตลอดไป

เรื่องที่ 4 วาเลนไทน์

เรื่องเศร้าเยอะมากมายอยุ่แล้ว เรื่องดีๆมั่งดีกว่า

ตอนแรก นึกว่าวาเลนไทน์นี้จะเป็นวาเลนไทน์ธรรมดาซะอีก

ที่ไหนได้ มีเรื่องดีเยอะแยะเลย

ก่อนอื่นก็ ขอบคุณเพื่อนๆน่ะ ที่ทำให้วาเลนไทน์นี้ หัวใจเบย์เป็นสีชมพู

วา วาเป็นน้องที่น่ารักน่ะ เบย์ขอบคุณ วา มากที่ทำให้เบย์สนุกมาก

ไม่น่าเชื่อ

แม้ พรุ่งนี้ เบย์จะจากไป วาโตขึ้น เบย์ แก่ลง

วาก็เป็นวา เบย์ก็เป็นเบย์

เบย์ไม่ค่อยเรียกตัวเองว่า พี่ กับ วา

เพราะเบย์ ไม่คิดว่ามันสำคัญขนาดนั้น

จำได้ไม๊ เรื่องต่างๆมากมาย กับ เรา

ชุมนุม สายใหม่ หมุทอง หนองมนต์ ดอกไม้

สดใส แหลมแท่น 2บาท แหลมทอง

สถานที่มากมายที่เราไป ความทรงจำดีๆมีอยู่มากมาย

ที่ ลืมไม่ได้ หอศิลป์ ไม่ได้รุ้สึกดีๆ อย่างงี้มานานแล้วน่ะเนี่ย

ถึงแม้แกจะโม้ พุดแล้วเบย์ฟังไม่รู้เรื่อง โทรมาปลุกช้า

แอบหลับตอนดูคอนเสิร์ต ขี้บ่น เอาแต่ใจบ้าง ชอบเก็บอะไรไว้คนเดียว

แต่

ขอบคุณน่ะ ขอบคุณมาก สำหรับวาเลนไทน์นี้

ขอบคุณอะลาดิน ด้วย ที่สำคัญ สโนว์ ขอบคุณมาก

ถ้าจะมีใครสักคนอ่านจนจบ เบย์คงขอบคุณมาก

แต่อย่าโปรดคิดอะไรมาก เบย์แค่อยากระบายความรู้สึกในใจ

ปล.รอบนี้ ไดอารี่ ไม่ใช่ บลอค